Liga UEFA



Puchar Interkontynentalny. Puchar Interkontynentalny to międzynarodowe rozgrywki piłkarskie rozpoczęte w 1960 roku. Rywalizowały w nim najlepsze drużyny z dwóch kontynentów-Ameryki Południowej oraz Europy. Europę reprezentował zdobywca Pucharu Europy a ostatnio zwycięzca Ligi Mistrzów, Amerykę Południową triumfator Copa Libertadores. Na przestrzeni lat system rozgrywek był różny, wielokrotnie zmieniał się, ostatni tytuł przyznano w 2004 roku. Pierwsze lata pucharu to dwumecze, mecz i rewanż. O tytule decydowała liczba zdobytych punktów, jeśli była równa to rozgrywano kolejny, decydujący mecz. Od 1968 roku wprowadzono zasadę, że liczą się zdobyte bramki w dwumeczu. 1980 rok to kolejna zmiana, obowiązująca już do końca, Puchar Interkontynentalny to jedno finałowe spotkanie. Zdecydowano również, że finał corocznie będzie rozgrywany w Japonii, miało to pomóc w popularyzacji piłki nożnej zarówno w tym kraju jak i w całej Azji. Mecze finałowe w zależności od sezonu gościło Tokio lub Jokoham oraz zakłady sportowe online.2004 rok to koniec znanej formuły rozgrywek, FIFA postanowiła zwiększyć liczbę uczestników i przekształciła puchar w klubowe mistrzostwa świata. Od tej pory w finałowych turniejach biorą udział najlepsze drużyny z każdego kontynentu, łącznie sześć klubów. Zasada jest taka, że mistrzowie Afryki, Azji, Ameryki Północnej oraz Australii i Oceanii grają ze sobą pierwszą fazę turnieju w grupie, do dwóch najlepszych drużyn dołączają kluby z Europy i Ameryki Południowej. Dalej system rozgrywek przebiega w formie pucharowej.Leonid Arkadiejewicz Taranienko posiadał wszystkie trzy wymienione cechy. Pod koniec lat osiemdziesiątych przeszedł z wagi ciężkiej, w której odniósł wiele sukcesów, do wagi superciężkiej (wprowadzonej do programu igrzysk dopiero w roku 1 967) i w 1 990 roku zdobył mistrzostwo świata. Dwa lata wcześniej wycofał się z igrzysk olimpijskich, jak twierdzono z powodu kontuzji, choć właśnie w tym roku. podczas zawodów w stolicy Australii Canberrze. ustanowił rekord świata w wyciskaniu (266 kg) i w łącznej wadze dwóch podniesień wynoszącej 475 kg. Podczas próby pobicia rekordu świata w podrzucie w 1992 roku Jurij Zachariewicz doznał zwichnięcia lewego łokcia. Lekarze wyleczyli staw, stosując syntetyczne ścięgna i dwa lata później Zachariewicz ponownie wziął udział w zawodach. Czterokrotnie zdobył mistrzostwo Europy, trzykrotnie mistrzostwo świata. W Seulu w 1988 roku zwyciężył na olimpiadzie, dwukrotnie bijąc rekord świata w podrzucie oraz ustanawiając rekord zarówno w rwaniu, jak i ogólnej wadze podniesionego ciężaru. Właśnie w tych igrzyskach nie wziął udziału Leonid Taranienko. Jeśli chodzi o triumfatorów i statystyki to najwięcej tytułów ma na koncie włoski AC Milan, wygrał puchar czterokrotnie. Po trzy razy triumfowały Urugwajskie Penarol i National poza tym Real Madryt, Boca Juniors oraz Sao Paulo, których sponsoruja bukmacherzy internetowi. W rozbiciu na kraje, najwięcej zdobywców pucharu pochodziło z Brazylii i Argentyny po 6 oraz Włoch 6. Jeśli chodzi o kontynenty to nieznacznie prowadzi Ameryka Południowa, kluby z tego regionu wygrywały 15-krotnie przy 12 triumfach europejskich zespołów. All Rights Reserved. Zakaz kopiowania i powielania tekstow bez pisemnej zgody autora tego bloga - Kuba vel qbas Puma Drift Cat | skoki spadochronowe poznań | Buty do siatkówki to Asics buty i do wielu innych dyscyplin halowych. | odzież sportowa | muzyczne gry | spadochrony | akwarium | Kinesiology Tape

Liga Sagres


Liga Sagres to najwyższa klasa rozgrywkowa w Portugalii. Jest to 18-zespołowa liga rozgrywająca mecze systemem jesień-wiosna. Każdy klub gra u siebie i na wyjeździe z każdym co łącznie daje 34 kolejki. Czołowe zespoły automatycznie kwalifikują się do Ligi Mistrzów lub do eliminacji tych rozgrywek. Portugalia ma również trzy miejsca w Pucharze UEFA. Najsłabsze kluby spadają bezpośrednio do zaplecza ligi.

Liga portugalska prezentuje wysoki poziom rozgrywek. Wpływ na to ma głównie rozwinięta kultura piłkarska w tym kraju, piłka nożna to sport narodowy Portugalczyków. Dzięki temu kluby są oczkiem w głowie kibiców, sponsorów oraz samorządów. W Portugalii nie ma problemów z nowoczesnymi stadionami, nawet mniejsze kluby dysponują obiektami na poziomie. Jednak o sile ligi decyduje wiodąca trójka czyli dwa kluby ze stolicy Benfica i Sporting oraz Porto. Dawniej liczyła się jeszcze Boavista Porto oraz Vitoria Guimaraes. Jednak ostatnie lata to dominacja tych trzech klubów, na arenie krajowej wygrywają one praktycznie wszystko. Dysponują nie tylko największymi budżetami ale również największym potencjałem kibicowskim oraz rozwiniętymi systemami szkolenia i skautingu. To wszystko sprawia, że liga jest wyraźnie podzielona na kluby walczące o trofea, średniaków oraz te które corocznie wymieniają się w spadkach i awansach.

Jeśli chodzi o najbardziej utytułowane drużyny to w klasyfikacji wszech czasów prowadzi Benfica Lizbona z 31 tytułami mistrzowskimi, drugie jest FC Porto z dorobkiem 24 tytułów. Trzeci Sporting wygrał ligę 19-krotnie. Kolejne zespoły mają już tylko sporadyczne sukcesy, Belenenses i Boavista zdobyły po jednym tytule mistrzowskim.

W lidze portugalskiej corocznie gra wiele gwiazd, które trafiają do miejscowych klubów głównie z Ameryki Południowej. Otrzymują tutaj ostatnie szlify piłkarskie, uczy się ich głównie taktyki i dyscypliny a później są transferowani do silniejszych lig. Czołowe kluby portugalskie uczyniły z tego procederu swoje główne źródło dochodów, dzięki czemu niwelują różnicę pomiędzy środkami od sponsorów i stacji telewizyjnych.

Tagi: , , , , ,