Liga UEFA



Puchar Interkontynentalny. Puchar Interkontynentalny to międzynarodowe rozgrywki piłkarskie rozpoczęte w 1960 roku. Rywalizowały w nim najlepsze drużyny z dwóch kontynentów-Ameryki Południowej oraz Europy. Europę reprezentował zdobywca Pucharu Europy a ostatnio zwycięzca Ligi Mistrzów, Amerykę Południową triumfator Copa Libertadores. Na przestrzeni lat system rozgrywek był różny, wielokrotnie zmieniał się, ostatni tytuł przyznano w 2004 roku. Pierwsze lata pucharu to dwumecze, mecz i rewanż. O tytule decydowała liczba zdobytych punktów, jeśli była równa to rozgrywano kolejny, decydujący mecz. Od 1968 roku wprowadzono zasadę, że liczą się zdobyte bramki w dwumeczu. 1980 rok to kolejna zmiana, obowiązująca już do końca, Puchar Interkontynentalny to jedno finałowe spotkanie. Zdecydowano również, że finał corocznie będzie rozgrywany w Japonii, miało to pomóc w popularyzacji piłki nożnej zarówno w tym kraju jak i w całej Azji. Mecze finałowe w zależności od sezonu gościło Tokio lub Jokoham oraz zakłady sportowe online.2004 rok to koniec znanej formuły rozgrywek, FIFA postanowiła zwiększyć liczbę uczestników i przekształciła puchar w klubowe mistrzostwa świata. Od tej pory w finałowych turniejach biorą udział najlepsze drużyny z każdego kontynentu, łącznie sześć klubów. Zasada jest taka, że mistrzowie Afryki, Azji, Ameryki Północnej oraz Australii i Oceanii grają ze sobą pierwszą fazę turnieju w grupie, do dwóch najlepszych drużyn dołączają kluby z Europy i Ameryki Południowej. Dalej system rozgrywek przebiega w formie pucharowej.Leonid Arkadiejewicz Taranienko posiadał wszystkie trzy wymienione cechy. Pod koniec lat osiemdziesiątych przeszedł z wagi ciężkiej, w której odniósł wiele sukcesów, do wagi superciężkiej (wprowadzonej do programu igrzysk dopiero w roku 1 967) i w 1 990 roku zdobył mistrzostwo świata. Dwa lata wcześniej wycofał się z igrzysk olimpijskich, jak twierdzono z powodu kontuzji, choć właśnie w tym roku. podczas zawodów w stolicy Australii Canberrze. ustanowił rekord świata w wyciskaniu (266 kg) i w łącznej wadze dwóch podniesień wynoszącej 475 kg. Podczas próby pobicia rekordu świata w podrzucie w 1992 roku Jurij Zachariewicz doznał zwichnięcia lewego łokcia. Lekarze wyleczyli staw, stosując syntetyczne ścięgna i dwa lata później Zachariewicz ponownie wziął udział w zawodach. Czterokrotnie zdobył mistrzostwo Europy, trzykrotnie mistrzostwo świata. W Seulu w 1988 roku zwyciężył na olimpiadzie, dwukrotnie bijąc rekord świata w podrzucie oraz ustanawiając rekord zarówno w rwaniu, jak i ogólnej wadze podniesionego ciężaru. Właśnie w tych igrzyskach nie wziął udziału Leonid Taranienko. Jeśli chodzi o triumfatorów i statystyki to najwięcej tytułów ma na koncie włoski AC Milan, wygrał puchar czterokrotnie. Po trzy razy triumfowały Urugwajskie Penarol i National poza tym Real Madryt, Boca Juniors oraz Sao Paulo, których sponsoruja bukmacherzy internetowi. W rozbiciu na kraje, najwięcej zdobywców pucharu pochodziło z Brazylii i Argentyny po 6 oraz Włoch 6. Jeśli chodzi o kontynenty to nieznacznie prowadzi Ameryka Południowa, kluby z tego regionu wygrywały 15-krotnie przy 12 triumfach europejskich zespołów. All Rights Reserved. Zakaz kopiowania i powielania tekstow bez pisemnej zgody autora tego bloga - Kuba vel qbas puma | Odzież myśliwska | Nike Air | air hockey

Galatasaray Stambuł


Galatasaray Stambuł to wyjątkowy klub na skale światową. Jest jednym z nielicznych, które oprócz znaczenia czysto sportowego posiadają również głębsze, społeczne. Galatasaray został założony w 1905 roku, już od samego początku istnienia stał się jednym z popularniejszych w kraju. Obecnie należy do wielkiej trójki klubów ze Stambułu, obok Fenerbahce i Besiktasu.

Galatasaray jest najbardziej utytułowanym klubem tureckim. Jako jedyny zdobył europejskie trofeum. W 2000 roku wygrał Puchar UEFA, w tym samym sezonie triumfował również w Superpucharze Europy. Jeśli chodzi o tytuły krajowe to klub 17-krotnie zdobył mistrzostwo kraju, czternaście razy wygrał puchar oraz 10 razy superpuchar.

Klub charakteryzuje się posiadaniem fanatycznych kibiców. Dopingują oni zespół na stadionie Ali Sami Yen, zwanym również piekłem. Zarówno w Turcji jak i poza jej granicami istnieją liczne fankluby Galatasaray, są one podzielone na kilka rodzajów, głównie ze względu na wiek oraz statut społeczny. Jeśli chodzi o stadion to może on pomieścić niespełna 30 tysięcy widzów, obecnie trwa budowa nowego obiektu na 55 tysięcy miejsc. Ma on być w pełni zadaszony oraz stanowić część całego kompleksu sportowego klubu.

Galatasaray znany jest z doskonałej pracy z młodzieżą. Klub posiada szkółki i akademie w kilku tureckich miastach, dzięki czemu grają w nim piłkarze z całego kraju. Ma to również duże znaczenie jeśli chodzi o kibiców, z klubem utożsamiają się sympatycy piłki z różnych zakątków Turcji. Oczywiście, najzagorzalsi pochodzą ze Stambułu, całe miasto podzielone jest na strefy kibicowskie, całe dzielnice kibicują jednemu klubowi.

Jeśli chodzi o znanych piłkarzy którzy występowali w klubie to tzw. złota jedenastkę z czasów kiedy Galatasaray dominował w lidze oraz wygrał Puchar UEFA tworzyli m.in. George Hagi, Hakan Sukur, Popescu oraz Okan. Najwybitniejszym zawodnikiem w historii klubu jest Hakan Sukur, wielokrotny reprezentant Turcji, król strzelców ligi w trzech kolejnych sezonach.

Tagi: , , , ,