Liga UEFA



Puchar Interkontynentalny. Puchar Interkontynentalny to międzynarodowe rozgrywki piłkarskie rozpoczęte w 1960 roku. Rywalizowały w nim najlepsze drużyny z dwóch kontynentów-Ameryki Południowej oraz Europy. Europę reprezentował zdobywca Pucharu Europy a ostatnio zwycięzca Ligi Mistrzów, Amerykę Południową triumfator Copa Libertadores. Na przestrzeni lat system rozgrywek był różny, wielokrotnie zmieniał się, ostatni tytuł przyznano w 2004 roku. Pierwsze lata pucharu to dwumecze, mecz i rewanż. O tytule decydowała liczba zdobytych punktów, jeśli była równa to rozgrywano kolejny, decydujący mecz. Od 1968 roku wprowadzono zasadę, że liczą się zdobyte bramki w dwumeczu. 1980 rok to kolejna zmiana, obowiązująca już do końca, Puchar Interkontynentalny to jedno finałowe spotkanie. Zdecydowano również, że finał corocznie będzie rozgrywany w Japonii, miało to pomóc w popularyzacji piłki nożnej zarówno w tym kraju jak i w całej Azji. Mecze finałowe w zależności od sezonu gościło Tokio lub Jokoham oraz zakłady sportowe online.2004 rok to koniec znanej formuły rozgrywek, FIFA postanowiła zwiększyć liczbę uczestników i przekształciła puchar w klubowe mistrzostwa świata. Od tej pory w finałowych turniejach biorą udział najlepsze drużyny z każdego kontynentu, łącznie sześć klubów. Zasada jest taka, że mistrzowie Afryki, Azji, Ameryki Północnej oraz Australii i Oceanii grają ze sobą pierwszą fazę turnieju w grupie, do dwóch najlepszych drużyn dołączają kluby z Europy i Ameryki Południowej. Dalej system rozgrywek przebiega w formie pucharowej.Leonid Arkadiejewicz Taranienko posiadał wszystkie trzy wymienione cechy. Pod koniec lat osiemdziesiątych przeszedł z wagi ciężkiej, w której odniósł wiele sukcesów, do wagi superciężkiej (wprowadzonej do programu igrzysk dopiero w roku 1 967) i w 1 990 roku zdobył mistrzostwo świata. Dwa lata wcześniej wycofał się z igrzysk olimpijskich, jak twierdzono z powodu kontuzji, choć właśnie w tym roku. podczas zawodów w stolicy Australii Canberrze. ustanowił rekord świata w wyciskaniu (266 kg) i w łącznej wadze dwóch podniesień wynoszącej 475 kg. Podczas próby pobicia rekordu świata w podrzucie w 1992 roku Jurij Zachariewicz doznał zwichnięcia lewego łokcia. Lekarze wyleczyli staw, stosując syntetyczne ścięgna i dwa lata później Zachariewicz ponownie wziął udział w zawodach. Czterokrotnie zdobył mistrzostwo Europy, trzykrotnie mistrzostwo świata. W Seulu w 1988 roku zwyciężył na olimpiadzie, dwukrotnie bijąc rekord świata w podrzucie oraz ustanawiając rekord zarówno w rwaniu, jak i ogólnej wadze podniesionego ciężaru. Właśnie w tych igrzyskach nie wziął udziału Leonid Taranienko. Jeśli chodzi o triumfatorów i statystyki to najwięcej tytułów ma na koncie włoski AC Milan, wygrał puchar czterokrotnie. Po trzy razy triumfowały Urugwajskie Penarol i National poza tym Real Madryt, Boca Juniors oraz Sao Paulo, których sponsoruja bukmacherzy internetowi. W rozbiciu na kraje, najwięcej zdobywców pucharu pochodziło z Brazylii i Argentyny po 6 oraz Włoch 6. Jeśli chodzi o kontynenty to nieznacznie prowadzi Ameryka Południowa, kluby z tego regionu wygrywały 15-krotnie przy 12 triumfach europejskich zespołów. All Rights Reserved. Zakaz kopiowania i powielania tekstow bez pisemnej zgody autora tego bloga - Kuba vel qbas skok ze spadochronem | Horoskop urodzeniowy | regały metalowe | Reebok trail serpent | imprezy integracyjne | dom przyszłości | wynajem samochodów | gold omega

Diego Maradona


Diego Maradona uważany jest za jednego z najwybitniejszych piłkarzy w historii światowego futbolu. Niektórzy, razem z Pele, plasują ich jako dwójkę bezkonkurencyjną dla pozostałych. Maradona urodził się w 1960 roku na prowincji Argentyny, jako nastolatek trafił do Argentinos Juniors. Dobre występy skutkowały przejściem do najpopularniejszego klubu w kraju Boca Juniors.

W Boca Maradona grał fenomenalnie, w 40 meczach strzelił 28 bramek. Klub wytransferował go do Barcelony z którą zdobył kilka trofeów, m.in. Puchar Króla i Puchar Ligi, jednak nie udało mu się wygrać mistrzostwa. Skonfliktowany z władzami przeniósł się do włoskiego Napoli. To tutaj odnosił z klubem największe sukcesy, dwukrotnie wygrał mistrzostwo, trzykrotnie puchar oraz zdobył Puchar UEFA. W 258 meczach strzelił aż 115 bramek. Kolejnym klubem była Sevilla, jednak brak sukcesów spowodował zmiany w składzie i pozbycie się zawodnika. Ostatnie lata kariery to skandale i dyskwalifikacje, swoje występy w zawodowym futbolu zakończył w Boca Juniors.

Z reprezentacją Argentyny Maradona zdobył wszystko. Najpierw w 1976 roku zwyciężył w mistrzostwach świata juniorów rozgrywanych w Japonii. W 1986 roku w Meksyku wygrał mistrzostwo świata, w 1990 wicemistrzostwo. Kolejne mistrzostwa to skandal dopingowy, Maradona miał znakomite występy ale zdyskwalifikowano go po jednym z pozytywnych testów.

Ostatnio Maradona został selekcjonerem reprezentacji Argentyny z którą awansował do mistrzostw świata w RPA. Co prawda styl gry budził dużo zastrzeżeń, jednak Argentyna dysponuje ogromnym potencjałem i na pewno będzie należeć do grona faworytów. Sam Maradona zasłynął już skandalicznym zachowaniem wobec dziennikarzy.

Diego Maradona nosił boiskowe pseudonimy Dziesiątka i Puszek. Został uznany najwybitniejszym piłkarzem XX wieku w głosowaniu kibiców, znajduje się w gronie 100 najlepszych w historii futbolu. Zdobył wiele innych wyróżnień indywidualnych.

Tagi: , , , ,